nie wiem [nie wiadomo] co


nie wiem [nie wiadomo] co
nie wiem [nie wiadomo] co {{/stl_13}}{{stl_33}}'coś, rzadziej ktoś, do czego (do kogo) ma się negatywny stosunek; byle co, byle kto':{{/stl_33}}{{stl_10}}Przyniósł z bazaru takie nie wiem co. Przyszło takie nie wiadomo co i się rządzi. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • wiadomo — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. nos, wiadomo było, wiadomo będzie {{/stl 8}}{{stl 7}} jest rzeczą znaną : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wiadomo już, że dostał się na studia. Nie wiadomo, kiedy przyjadą goście. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wiadomo — 1. w funkcji orzecznika «jest rzeczą znaną» Nie wiadomo, co przyniesie jutro. Wiadomo było, że eksperyment się nie uda. Nie wiadomo, kto to zrobił. Nie wiadomo, kiedy przyjechali. ◊ Jak wiadomo «coś jest ogólnie znane, oczywiste; o czymś się… …   Słownik języka polskiego

  • wiedzieć — ndk, wiem, wiesz, wiedzą, wiedz, wiedziećdział, wiedziećdzieli «być świadomym czegoś, zdawać sobie z czegoś sprawę, orientować się w czymś; mieć wiedzę o czymś» Wiedzieć o kimś wszystko. Nic nie wiem o tej sprawie. Chcieć wiedzieć całą prawdę.… …   Słownik języka polskiego

  • co — D. czego, C. czemu, NMs. czym, blm 1. «zaimek zastępujący rzeczownik, najczęściej nieosobowy, używany w pytaniach, w zdaniach pytających lub ich równoważnikach, a także występujący często jako wyraz uzupełniający, wiążący lub przyłączający zdania …   Słownik języka polskiego

  • oko — 1. Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało «zwrot podkreślający wyjątkowość i rzadkość czegoś»: (...) jeżeli zaufacie Ewangelii – zobaczycie rzeczy, których ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, a które Bóg przygotował dla tych, co Go… …   Słownik frazeologiczny

  • pretensja — 1. Dzikie pretensje «pretensje niczym nieuzasadnione, okazywane w gwałtowny sposób»: Dlaczego się nie cieszę z tego, co jest, tylko ciągle mam jakieś dzikie pretensje, nawet dobrze nie wiadomo do kogo. S. Kowalewski, Okna. 2. przestarz. Ktoś… …   Słownik frazeologiczny

  • jak — I 1. «zaimek zastępujący przysłówki i równoważne z nimi części zdania» a) «używany w pytaniach lub zdaniach o charakterze ekspresywnym» Jak się masz? Jak zdrowie? Jak mi przykro! Jak pogodzić to wszystko? ◊ Jak mu tam «jak się nazywa» Zawołaj… …   Słownik języka polskiego

  • raz — m IV, D. u, Ms. razzie 1. lm D. ów dziś zwykle w lm «uderzenia, ciosy; cięcia, ukłucia, sztychy» Bolesne, dotkliwe, mocne, okrutne razy. Razy rózgi, bata, topora, miecza. Odpierać razy. Zadawać razy. Okładać kogoś razami. Zasłaniać, chronić kogoś …   Słownik języka polskiego

  • góra — ż IV, CMs. górze; lm D. gór 1. «w naukowej terminologii: wyniosłość skorupy ziemskiej powstała w wyniku działalności górotwórczej, wulkanicznej i procesów denudacyjnych; potocznie: każde większe wzniesienie terenu, odcinające się od niżej… …   Słownik języka polskiego

  • dokąd — 1. «zaimek zastępujący określenie miejsca osiągalnego w przyszłości» a) «używany w zdaniach mających formę pytania» Dokąd idziesz, jedziesz, płyniesz, zmierzasz? b) «używany w zdaniach podrzędnych będących rozwiniętym określeniem miejsca» Wybrali …   Słownik języka polskiego